W dniach 17.X
- 5.XII.2007 odbyła się wystawa zdjęć
Andrzeja Dragana
"ALEGORIE &
MAKABRESKI"
Alegorie &
Makabreski to osiemnaście portretów (2004-2007) przedstawiających między
innymi Davida Lyncha trzymającego kurę, Madsa Mikkelsena oglądającego
embrion kota, Jana Peszka nad starym zegarkiem i Jerzego Urbana z nagą
kobietą i cygarem. Prezentowany zbiór jest próbą zmierzenia się autora
z przesłaniem pewnego portugalskiego przysłowia, mówiącego: ci,
którzy widzą twarze, nie widzą serc. Ekspozycja stanowi podsumowanie
ostatnich trzech lat pracy i zawiera również kilka fotografii nigdy
dotąd nie publikowanych. Choć są to jedynie proste portrety, wykonano je
w taki sposób, że niejednokrotnie wywoływały u oglądających senne
koszmary.
Andrzej Dragan
Andrzej Dragan urodził się w 1978 roku. Studiował w
Warszawie oraz na stypendiach w Oksfordzie, Amsterdamie
i Lisbonie, uzyskał z wyróżnieniem tytuł doktora fizyki
(mechanika kwantowa) na Uniwersytecie Warszawskim (2005).
Nagrodzony przez Polskie Towarzystwo Fizyczne za najlepszą pracę
magisterską z fizyki (2001), uzyskał stypendium European Science
Foundation (2001, 2002), granty Komitetu Badań Naukowych
(2002, 2003), stypendium dla młodych naukowców Fundacji na rzecz
Nauki Polskiej (2003, 2004), nagrodę tygodnika Polityka Zostańcie
z Nami (2004). Swoje wyniki naukowe prezentował na seminariach lub
konferencjach w Amsterdamie, Glasgow, Krakowie, Londynie, Mińsku,
Monachium, Oksfordzie, St. Andrews, Tokyo i Warszawie. Jest
członkiem i byłym Sekretarzem Naukowym Komitetu Głównego Olimpiady
Fizycznej, pracuje jako adiunkt na Uniwersytecie Warszawskim.
Fotografią zajmuje się od 2003 roku. Publikował swoje zdjęcia w
magazynach i książkach w 12 krajach, między innymi w 200 Best Ad
Photographers Worldwide 2006 niemieckiego wydawnictwa Luzer's.
Zdobył złoty i srebrny medal (2006) oraz dwa srebrne i brązowy medal
(2007) na festiwalu reklamowym KTR w Warszawie oraz nominację na
festiwalu w Cannes (2006) za kampanie reklamowe marek Converse
oraz Play. Jest laureatem wyróżnienia w konkursie Pilsner
Urquell (2007).
W dniach
12.IX - 13.X. 2007 odbyła się wystawa prac
Filipa
Wiśniewskiego
"DIAPROJEKTY"
Biografia:
Filip Wiśniewski
Urodzony w 1974
r. w Gołdapi. Z wykształcenia architekt. Zajmuje się głównie fotografią
inscenizowaną, grafiką, rysunkiem. Twórca diaprojektów - unikatowych
multimedialnych prezentacji slajdów inspirowanych muzyką. Liczne
projekty autorskie o charakterze programowym, obszerne publikacje
autorskie w magazynach ogólnopolskich. Autor licznych wystaw
indywidualnych. Od 2003 roku związany z agencją fotograficzną New York
Photographers w Nowym Jorku.
|
Wizerunki kobiet stają się coraz bardziej podobne do
siebie - identyczne. Klonowane i masowo rozrzucane po miejskim
krajobrazie, chcą nas zachęcić do chwycenia okazji, bycia modnym. Nie
mają kiedy się zestarzeć, w kolejnym sezonie zastępowane są przez
konkurentki. Autobuse, przystanki, domy, sklepy, słupy - wszędzie
nalepione są wizerunki pań, które możemy znaleźć w pierwszej lepszej
agencji stockowej, kupić i wykorzystać. Obowiązkowo uśmiechają się, bądź
przybierając wyzywające pozy rozwierają pożądliwe usta. Pokazują,
jakimi środkami zaspokoić potrzeby wykreowane przez wielkie koncerny. Są
nudne i w sposób drażniący typowe. Na szczęście można jeszcze spotkać
kobiety jedyne w swoim rodzaju, nadające niepowtarzalny charakter
miejscom, w których wiodą swe długoletnie, zasłużone żywoty, oferujace
kapelusze, pamięć lub odrobine nadziei.
W dniach
25.IV.2007 - 26.V.2007 odbyła się wystawa zdjęć
MARKA
DOMAŃSKIEGO
"Psychopompos"
Marek Domański
Fotograf. Studiował w PWSSP
w Łodzi w latach 1990 – 95. Od dyplomu, na który złożyły się litografie
wykonane w pracowni prof. J. Grabowskiego oraz fotografie z pracowni
prof. I. Pierzgalskiego, pracuje jako asystent prof. G. Przyborka.
Obecnie zatrudniony na stanowisku adiunkta w Pracowni Fotografii
Użytkowej w Katedrze Grafiki Projektowej na Wydziale Grafiki i Malarstwa
ASP im. Wł. Strzemińskiego w Łodzi. Członek Stowarzyszenia Artystów Św.
Jerzego.
Oprócz pracy dydaktycznej zajmuje się głównie fotografią
inscenizowaną i otworkową. Swoje wielkoformatowe zdjęcia, powleka
żywicą, niekiedy umieszczając obok kontaktowe odbitki wykonane w
technice fotografii otworkowej.
Autor podręcznika „Podstawy
fotografii”.
„Psychopompos”
Fotografuję
zainscenizowane w studio obiekty, które znajduję lub buduję. Konstruując
plan, próbuję sięgać do czarno-białego złomowiska wspomnień, idei i
symboli z dna mojej pamięci. Dopasowuje je do siebie tworząc na kliszy
znaki. Łączę paralelne przestrzenie budując światy istniejące tylko na
zdjęciach. W stosowanej przeze mnie metodzie inscenizacji, fotografia
konstytuuje rzeczy i przestrzenie.
Odbitki oprawione w stalowe
ramy pokrywam żywicą. Jej nie całkiem przeźroczysta warstwa, stwarza
pewien dyskomfort oglądającemu, który nie powinien zapomnieć że obcuje z
iluzją zakodowaną na płaszczyźnie. Całość sprawia wrażenie trwałości,
choć zmienia się niepostrzeżenie. Żywica, stal, papier fotograficzny
starzeją się, każde na swój sposób, dając obiektom pozór życia w
autentycznym przemijaniu.
Cykl składa się z kilkunastu czarno-białych fotografii w formatach od
50x60 cm do 100x200 cm, zalanych syntetyczną żywicą w stalowych ramach,
lub odbitek 40x50 cm w oprawie 60x80 cm
Zaprezentowane były
XIX wieczne, ręcznie kolorowane, fotografie ze zbiorów Zygmunta
Wielowiejskiego. Honorowy patronat nad wystawą objęła Ambasada
Japonii w Polsce.
Wśród autorów zdjęć wyróżniają się artyści
tworzący w kręgu Felice Beato: baron Rajmond Stillfried von Rathein,
którego prace poprzez nadanie im ciepłego, pastelowego kolorytu,
upodabniają się do sztuki malarskiej, oraz Kimbei Kusakabe kontynuujący
wybitne osiągnięcia poprzedników, a także z powodzeniem lansujący owe
dokonania na Zachodzie. Te trzy nazwiska znacząco wpłynęły na kształt
fotografii kraju Kwitnącej Wiśni.
Wynikiem zderzenia
wielowiekowej japońskiej tradycji z ówczesną europejską techniką
powstały unikalne fotografie charakteryzujące się symboliczną grą barw,
subtelnym modelunkiem, a także typową dla sztuki japońskiej ascetyczną
oszczędnością formy.
Krajobrazy usiane pagodami, zamglona
Fudżijama, z pietyzmem i namaszczeniem odprawiana ceremonia parzenia
herbaty, piękne i tajemnicze gejsze, zastygli w dostojnych pozach
samuraje i mnisi to tylko niektóre z poruszanych przez japońskich
fotografów tematy.
WYSTAWIE
TOWARZYSZYŁ KATALOG AUTORSTWA ZYGMUNTA WIELOWIEJSKIEGO KTÓRY MOŻNA NABYĆ W GALERII
W dniach
16.XI.2006 - 16.XII.2006 odbyła się wystawa zdjęć
TADEUSZA J. CHMIELEWSKIEHO
"LABIRYNT NADZIEJI "
Tadeusz J. Chmielewski (ur. w 1950)
absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, profesor Akademii
Rolniczej w Lublinie. Ekolog krajobrazu, planista przestrzenny,
projektant obszarów chronionych (w tym m.in. Poleskiego Parku
Narodowego), projektant terenów zieleni (w tym m.in. Parku Politechniki
Lubelskiej). W l. 1990 - 1998 Wojewódzki Konserwator Przyrody w
Lublinie. Autor, lub współautor 15 książek oraz ponad 250 artykułów
naukowych i popularno-naukowych. Autor ok. 40 piosenek poetyckich (tekst
i muzyka) oraz kilku cykli wierszy. Kilka z jego piosenek zdobyło dużą
popularność i weszło na stałe do repertuaru śpiewających grup
turystycznych i harcerskich (np.
A ja mam swą gitarę, czy Czas powrotów).
Fotografuje
od 1975 r., przede wszystkim przyrodę, krajobraz i architekturę
najpiękniejszych zakątków Polski. Od 2001 r. zajmuje się także
komputerowym przetwarzaniem obrazu fotograficznego. Autor 12 wystaw
indywidualnych, w tym jednej w USA, uczestnik ponad 60 konkursowych i
klubowych wystaw fotograficznych w kraju i za granicą, m.in. laureat
Grand Prix Ogólnopolskiego Biennale Fotografii Przyrodniczej w Poznaniu
w 1988 r. Inicjator i główny organizator cyklu 10 ogólnopolskich
przeglądów filmów, fotografii i przezroczy o ochronie środowiska
„BIOSFERA” w l. 1977 - 1987 w Lublinie. Założyciel i w l. 1983 – 1987
kurator Galerii Fotografii Krajoznawczej „Cień” w Lublinie.
Odznaczony Złotym Medalem Fotoklubu RP w 2003 r.
Jego zdjęcia
znajdują się między innymi w 2 prestiżowych ogólnopolskich almanachach
fotograficznych: „Polska fotografia krajoznawcza” (wyd. w 2001 r.) oraz
„Mistrzowie polskiego Pejzażu” (wyd. w 2001 r.). Były też publikowane w
kilku albumach oraz licznych wydawnictwach książkowych, folderach i
kalendarzach. Szereg jego prac znajduje się też w kolekcjach muzealnych
oraz w zbiorach osób prywatnych.
Jest instruktorem fotografii,
członkiem Lubelskiego Towarzystwa Fotograficznego oraz Klubu
Fotograficznego LX.