PROTOKÓŁ

z obrad Jury IX Międzynarodowego Konkursu im. E. Hartwiga w Lublinie

sporządzony dnia 28.12.2008r.

Tytuł konkursu „Reklama dźwignią sztuki”

Skład Jury:

1. Ewa Hartwig-Fijałkowska   - fotografik / ZPAF / - przewodniczący       
2. Irena Nawrot                        - adiunkt UMCS
3. Marek Domański                - adiunkt ASP Łodź
4. Robert Kuśmirowski           - artysta multimedialny
5. Jerzy Lewczyński                - fotografik / ZPAF /
6. Stefan Wojnecki                 - profesor ASP Poznań

 Jury dokonało selekcji, przeglądu i oceny nadesłanych prac. Stwierdzono, że na konkurs 50 autorów nadesłało 265 zdjęć. Do wystawy zakwalifikowano prace 23 autorów. Postanowiono przyznać następujące nagrody, wyróżnienia:

I nagroda      nie przyznano

II nagroda     / równowartość 1000$ / - Michał Sosna / za cykl 5 zdjęć /

III nagroda    / równowartość 700$ / - Michał Piotrowski / za cykl " Osobliwości " /

Wyróżnienia / równowartość 300$ każde / otrzymują:

1. Jacek Szczerbaniewicz / za zestaw nr. 2 /
2. Zuzanna Lenartowicz / za cykl " Pamięć  zmysłów " /
3. Marzena Kolarz / za cykl " Wysypisko " /

Nagrody rzeczowe otrzymują:  Łukasz Biederman, Artur Kinal i Klaudia Wojciechowicz.

Otwarcie wystawy połączone z wręczeniem nagród odbędzie się dnia 30.01.2009r. o godz 18.00 w Hotelu Europa w Lublinie.

W imieniu organizatorów
Bartłomiej Bułtowicz

---------------------------------------------------

II nagroda ( rownowartość 1000$ )

Michał Sosna / za cykl 5 zdjęć /

fot. Michał Sosna

III nagroda ( równowartość 700$ )

Michał Piotrowski / za cykl " Osobliwości " /

fot. Michał Piotrowski

Wyróżnienia ( równowartość 300$ każde )otrzymują:

1. Jacek Szczerbaniewicz / za zestaw nr. 2 /

fot. Jacek Szczerbaniewicz

2. Zuzanna Lenartowicz / za cykl " pamięć zmysłów " /

fot. Zuzanna Lenartowicz

3. Marzena Kolarz / za cykl " Wysypisko " /

fot. Marzena Kolarz

Nagrody rzeczowe otrzymują:

Łukasz Biederman, Artur Kinal i Klaudia Wojciechowicz.
 

fot. Łukasz Biederman

fot. Artur Kinal

fot. Klaudia Wojciechowicz

Otwarcia wystawy.

Wystawę pokonkursową oglądać można było w      GALERII PROSPERO

od 31 stycznia do 7 marca 2009

Zrealizowano przy pomocy finansowej

SPONSORZY

Wystawa pokonkursowa

Michał Sosna

fot. Michał Sosna

fot. Michał Sosna

fot. Michał Sosna

fot. Michał Sosna

Michał Piotrowski

fot. Michał Piotrowski

fot. Michał Piotrowski

Inspiracją do stworzenia mojego cyklu fotografii, który zatytułowałam „Pamięć zmysłów” było francuskie malarstwo osiemnastowieczne s stylu rokoko. Wszystkie zdjęcia wykonane zostały w Pałacu w Jankowicach. Puste, zniszczone, niezamieszkałe sale pałacowe pod pokładami kurzu i cienia nawarstwiają ślady, tych którzy tam przebywali. Błądząc po labiryncie korytarzy i pokoi za każdym razem przenosiłam się w czasy, które znam tylko z opowieści moich dziadków jako „stare czasy z przed wojny”, czasy świetności owego pałacu. Tchnące pustką przestrzenie nasuwają nostalgiczne myśli. Moje obrazy są swoistym dialogiem z przyszłością, która poprzez naszą pamięć zakrada się w codzienność. Fotografia sprawia, że jesteśmy skłonni uwierzyć w przedstawioną rzeczywistość, w istnienie osób i rzeczy, lubimy poddawać się iluzji, dlatego też postacie przeze mnie przywołane wydają się jakby zeszły z obrazów, by sprawdzić co pozostało z ówczesnego wyglądu świata. Każdy z obrazów odwołuje się do jednego z pięciu zmysłów człowieka przywołując na myśli różnego rodzaju doznania z nimi związane. Obrazy fotograficzne pomagają nam wydobyć z pamięci określone wydarzenia i sytuacje. Wizje te nachodzą na realny wizerunek przedstawiony na zdjęciu i poprzez to zniekształcają je. Nauczyliśmy się bowiem widzieć nie to co znajduje się fizycznie na zdjęciu, tylko to co zostało nam w pamięci. Patrzymy na fotografię poprzez pryzmat swoich emocji. Na prezentowanych obrazach zawarłam swoją pamięć zmysłów zmieszaną z obrazami niegdyś zobaczonymi, wyśnionymi i wyobrażonymi.

Fotografia z niezwykłą siłą wywołuje w nas emocje, przywołuje z pamięci doznania zmysłowe, które niejednokrotnie pociągają za sobą listę wspomnień, te zaś często wiążą się z tęsknotą za tym, do czego nie możemy już wrócić. Owa nostalgia sprawia, że przechowywane przez nas w pamięci obrazy, wspomnienia i emocje nie należą już tylko do przeszłości, zawieszone są pomiędzy wczoraj i dzisiaj. Istota wspomnień, polega bowiem na tym, że nic nie przemija. ( E. Canetti ). Czy zatem możliwe jest uśpienie zmysłów i pozbycie się uczucia tęsknoty? Musielibyśmy wyzbyć się pamięci. Życie bez pamięci, bez tęsknoty i bez marzeń nie ma jednak sensu, pozbawia nas tożsamości. Każdy z nas zatem posiada swoją pamięć zmysłów, swoją Arkadię, do której wraca myślami i cieszy się jej namiastkami, każdy ma swoją wizję Raju, do którego tęskni.